Διαβάζω ένα εξαιρετικό βιβλίο ,best seller νομίζω του χαρισματικού συγγραφέα Στέφανου Ξενάκη,το Δώρο,πολύ ευχάριστο,πολύ διδακτικό που σου ανοίγει τη ψυχή.Το συστήνω σε όποιον δεν το έχει διαβάσει.
Η κλασσική αντιρρησίας, εγώ βέβαια,διάβασα ένα κεφάλαιο που κάπως με ενόχλησε.Βέβαια,θα σκεφτείτε,ως γνωστόν η ψυχολογία λέει πως οτι σε ενοχλεί είναι οτι σε ενοχλεί μέσα σου κλπ.
Παρότι αγαπώ πάρα πολύ την ψυχολογία παιδιόθεν ,αφού έγινα γιατρός για να γίνω ψυχίατρος κάτι που άλλαξε κάποια στιγμή απο μια συγκυρία,αλλά αυτό δε θα το συζητήσω τώρα ,πιστεύω οτι η υπερανάλυση (κατι που κάνω κατα κόρον βέβαια) και η κατηγοριοποίηση (κατι που επίσης μου αρεσει πολύ) μπορούν να σε απομακρύνουν από την αλήθεια..σου ,δεδομένου οτι ανέκαθεν θεωρώ οτι δεν υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα αλλά υποκειμενική ,κατι που επιβεβαίωσε η κβαντική φυσική την οποία επίσης αγαπώ πολύ ανέκαθεν .
Επειδή σας ζάλισα γιατί νιώθω οτι μιλάω σε παρέα με φίλους ,προχωρώ στο προκείμενο.
Ηιστορία λοιπόν λεει οτι η μέλισσα πάει μόνο προς το φως και έχει κανόνες για τα πάντα(κατι σαν ωροσκόπος παρθένος).Αν τοποθετήσεις ,λοιπόν,ένα άδειο μπουκαλι σε ένα παράθυρο, παραλληλα με το έδαφος με τον πάτο στο τζάμι και βάλεις μια μέλισσα μέσα τί θα γίνει; Η μέλισσα θεωρείται έξυπνη ως ευεργετική για τον άνθρωπο,πλην όμως επειδή διαθέτει και τα λίγο πιο πάνω χαρακτηριστικά και εχει τον κανόνα οτι η έξοδος είναι πάντα στο φως θα πηγαίνει πάντα στον πάτο,άρα δε θα βγει ποτέ,άρα θα πεθάνει.
Από την άλλη η μύγα,σύμφωνα με την ιστορία,παρότι χαζή ξέρει οτι δεν ξέρει τίποτα και ψάχνει τα πάντα.Θα πάει πάνω κατω αριστερα δεξια και τέλος θα βγει.
Είμαι φανατική,ως γιατρός άλλωστε,της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και επίσης οπαδός της ρήσης του Σωκράτη: "εν οίδα οτι ουδέν οίδα "και ασφαλώς συμφωνώ οτι πρέπει να προσπαθείς και να μαθαίνεις συνέχεια ,για να δημιουργείς και καινούργιες συνάψεις στον εγκεφαλό σου και να είσαι ανοιχτός σε νέες ιδέες και προτασεις.Βέβαια για μένα είναι εξίσου σημαντικό να εχεις 2-3 εστω συγκεκριμένες σταθερες αξίες στη ζωή σου που αποτελούν και την άγκυρά σου για να μη βολοδέρνεις στα άτσαλα κύματα που εμφανίζονται όλο και περισσότερο όσο περνούν τα χρόνια.
Εν καταλείδι ,εγώ προτιμώ να είμαι "χαζή"μέλισσα που πηγαίνω προς το φως και τα λουλούδια πάντα κι ας πεθάνω κλεισμένη σε άδεια μπουκάλα με τον πάτο στο παράθυρο αν κάποιος με βάλει εκει,παρά "καπάτσα" μύγα που πηγαίνει συνέχεια στις ακαθαρσίες.
Γιατί οτι κάνει εμένα ευτυχισμένη είναι διαφορετικό απο ότι κάνει εσένα.Ούτε εγώ μπορώ να σε καθοδηγήσω πώς να βρεις την ευτυχία,ούτε εσύ εμένα.
ΥΓ:Παρεπιπτόντως,βέβαια,ποτέ δε θα σκότωνα μύγα ούτε ΄΄αλλο εντομο.Ανοίγω παράθυρα και φεύγω μέχρι να φύγουν.